IV.          ጸሎትና መንፈሳዊ ውጊያ

ስለ መንፈሳዊ ውጊያ ስናስብ ውጊያችን በክርስቶስ ሞትና ትንሣኤ ድል ከተመታ ጠላት ጋር መሆኑን መዘንጋት የለብንም፡፡ ስለ ጌታ ኢየሱስ ድል መጽሐፍ ቅዱስ እንዲህ ይላል፡- ‹‹አለቅነትንና ሥልጣናትን ገፎ፥ድል በመንሳት በእርሱ እያዞራቸው በግልጥ አሳያቸው›› (ቆላ 2፤15)፡፡ ‹‹እርሱም (ክርስቶስ) መላእክት፣ ሥልጣናት፣ ኃይላትም ከተገዙለት በኋላ ወደ ሰማይ ሄዶ በእግዚአብሔር ቀኝ አለ›› (1ኛ ጴጥ 3፤22)፡፡ሰይጣንን በተመለከተ በክርስቲያኖች ዘንድ ሁለት ዓይነት የተሳሳተ ጽንፈኛ (Extreme)አስተሳሰብ ሲንጸባረቅ ይስተዋላል::

አንደኛው ክፍል ሰይጣንን ሁሉን ቻይ እንደሆነና በአንድ ጊዜ በሁሉም ሥፍራ እንደሚገኝ ዓይነት አድርጎ የሚያስብ ይመስላል::እንደዚህ ዓይነት ሰዎች የጌታን ችሎታ ለሰይጣን ይሰጡታል::ሁሌ የሚያስቡት ስለ ሰይጣን ነው::አብዝተው ሰይጣን ስለሰራው ሥራ ይናገራሉ::ሰይጣን ራሱ ስለ ራሱ ብቻ እንድናስብ ይፈልጋል::የጌታን ታላቅነትና የማዳኑን ሥራ ለማወጅ እንጂ የሰይጣንን ዝና ልናወራ አልተጠራንም::ሰይጣን ኅይል ቢኖረውም ውስን ፍጡር ነው::በአንድ ጊዜ በሁሉም ሥፍራ አይገኝም::ከዚህም የተነሣ ለተለያየ የክፋት ተልዕኮው ከሥፍራ ሥፍራ መንቀሳቀስ ግድ ይለዋል(ኢዮብ 1:7)::ለዓመጽ ሥራው ክፉ መናፍስትን በተለያየ ሥፍራ ያሰማራል(ኤፌሶን 6:12)::ሰይጣን በአንድ የጌታ መልአክ ተይዞ የሚታሰር መሆኑን መጽሐፍ ቅዱስ እንዲህ ሲል ይነግረናል፡- ‹‹የጥልቁንም መክፈቻና ታላቁን ሰንሰለት በእጁ የያዘ መልአክ ከሰማይ ሲወርድ አየሁ፤ የቀደመውንም እባብ ዘንዶውን እርሱም ዲያብሎስና ሰይጣን የተባለውን ያዘው፤ ሺህ ዓመትም አስረው፤ ወደ ጥልቅም ጣለው፤አሕዛብንም ወደ ፊት እንዳያስት ሺህ ዓመት እስኪፈጸም ድረስ በእርሱ ላይ ዘግቶ ማኅተም አደረገበት››  (ራእይ  20፡1-3)፡፡ጌታ አእላፋት ጊዜ አእላፋት መላእክት እንዳሉት ቃሉ ያስተምረናል(ራእይ 5:11)::ሆኖም ግን አንድ የጌታ መልአክ ሰይጣንን እንደሚያስረው ከላይ የተጠቀሰው የመጽሐፍ ቅዱስ ክፍል ይነግረናል::በመሆኑም ሰይጣንን ከጌታ ጋር በኃይል እንደሚስተካከል አድርገን ልናስብ አይገባም፡፡

ሁለተኛው ዓይነት ጽንፈኛ አስተሳሰብ ደግሞ ለሰይጣን ምንም ግምት ያለመስጠት ነው::ለእንደዚህ ዓይነት ክርስቲያኖች ሰይጣን ያለም አይመስልም::እንደዚህ ዓይነት ክርስቲያኖች አንዴም ሰይጣንን ሲቃወሙት አይስተዋልም::መጽሐፍ ቅዱስ ግን የሰይጣንን መኖር አስረግጦ በመናገር እንድንቃወመው ያዘናል ( ኤፌሶን 6: 10-18)::

ስለ ሰይጣን ሚዛናዊ አስተሳሰብ ሊኖረን ይገባል::የሌለውን ችሎታ ልንቸረው አይገባም::አሠራሩንም ባለማወቅ ጭራሽ የለም ማለትም ለሰይጣን የስህተት አሠራር መጋለጥን ያመጣል:: "በሰይጣን እንዳንታለል የእርሱን አሳብ አንስተውምና"( 2ኛ ቆሮ 2:11)::

የመጀመሪያው ጽንፈኛ አስተሳሰብ የሚንጸባረቀው በአብዛኛው በፔንቴኮስታሉና በካሪዝማቲኩ ክልል ሲሆን ሁለተኛው ጽንፈኛ አስተሳሰብ ደግሞ በአብዛኛው በኢቫንጀሊካል አካባቢ የሚታይ ነው::

ሰይጣን የእግዚአብሔርና የጌታ ልጆች የሆነው የእኛም ጠላት እንደሆነ መጽሐፍ ቅዱስ አስረግጦ ይናገራል (1ኛ ጴጥ 5: 8-9)::በዚህ አጭር ጽሑፍ ሰይጣንን እንዴት መዋጋት እንደሚገባን ለማሳየት ተሞክሯል::በመጀመሪያ ግን ሰይጣን በክርስቲያን ላይ ሥልጣን አለውን? ሥልጣን ከሌለው ታዲያ እንዴት ነው ኅይሉን ለማሳረፍ መንገድ የሚያገኘው የሚለውን መመልከቱ ይጠቅማል::

ሰይጣን በክርስቲያን ላይ ሥልጣን አለው?

የእግዚአብሔር ቃል እንደሚያስተምረን ሰይጣን በክርስቲያን ላይ አንዳች ሥልጣን (ህጋዊ መብት) የለውም፤ በመሆኑም ኃይሉን እንዳሻው በእኛ ላይ የማሳረፍ መብት የለውም፡፡ "እርሱ ከጨለማ ሥልጣን አዳነን"ይላል (ቆላስይስ 1:13-14)::እግዚአብሔር አንድያ ልጁን በመስቀል ላይ እንዲሞት አሳልፎ በመስጠት የኃጢአት ዕዳችን እንዲከፈል በማድረግ ከጨለማው ሥልጣን አስመልጦን ወደ ፍቅሩ ልጅ መንግሥት አፍልሶናል:: በክርስቶስ ሥራ በማመናችን የእግዚአብሔር ልጆች የመሆን ሥልጣን ተሰጠን (ዮሐ.1:12):: ሰይጣን በኛ ላይ ሥልጣን ሊኖረው ይቅርና እንደሁም እኛ ክርስቲያኖች በሰይጣን ላይ ሥልጣን እንዳለን የሚከተለው ክፍል ያስረግጣል፥"እነሆ እባቡንና ጊንጡን ትረግጡ ዘንድ በጠላትም ኃይል ሁሉ ላይ ሥልጣን ሰጥቻችኋለሁ፥የሚጎዳችሁም ምንም የለም"(ሉቃስ 10:19)::

ሰይጣን በክርስቲያን ላይ ሥልጣን ከሌለው ታዲያ እንዴት ነው ሊያጠቃን የሚችለው? ወይም እንዴት ነው ብዙ ክርስቲያኖች በሰይጣን ጥቃት ውስጥ ሲወድቁ የሚስተዋለው? የሚለው ጥያቄ ሊነሳ ይችላል::ክርስቲያኖች በጠላት ጥቃት ውስጥ የሚወድቁት ሽንገላውን ተቀብለው ለሰይጣን በር ሲከፍቱለት ወይም ሥፍራ ሲሰጡት ነው:: በመሆኑም ቃሉ ‹‹የዲያቢሎስን ሽንገላ ትቃወሙ ዘንድ እንዲቻላችሁ የእግዚአብሔርን ዕቃ ጦር ሁሉ ልበሱ›› (ኤፌሶን 6፤11) ይላል፡፡ አዳምና ሔዋን በሰይጣን ሽንገላ ተታለው በመውደቃቸው የጠላት ፈቃድ ተፈጸመባቸው (ዘፍጥረት 3:1-7፤ኤፌሶን 2::1-2)፡፡ ሰይጣን የሚያጠቃን በሽንገላው በመታለል በር ስንከፍትለት ነው::ሰይጣንን በተመለከተ በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ በተደጋጋሚ የሚጠቀሱትን አሳቦች ማጤኑ ስለሰይጣን አሰራር ለመረዳት ጠቃሚ ነው::

"የዲያቢሎስን ሽንገላ" (ኤፌሶን 6:11)

"አሕዛብንም ወደ ፊት እንዳያስት"(ራእይ 20:3)

"በሰይጣን እንዳንታለል"(2ኛ ቆሮ.2:11)

"ሰይጣን ራሱ የብርሃንን መልአክ እንዲመስል ራሱን ይለውጣልና"(2 ቆሮ11:14)::

"ሐሰትን ሲናገር ከራሱ ይናገራል፥ሐሰተኛ የሐሰትም አባት ነውና" (ዮሐ. 8:44)::

"በተንኮሉ ሔዋንን እንዳሳታት" (2ኛ ቆሮ.11:3)

ሽንገላ፥እንዳያስት፥እንዳንታልል፥እንዲመስልይለውጣል፥ሐሰት፥ሐሰተኛና በተንኮሉ እንዳሳታት የሚሉት ቃላት ስለሰይጣን ማንነትና አሠራር ገላጭ መሆናቸውን መገንዘብ ይኖርብናል::ስለዚህ ዋናው የአሠራሩ ባህሪ ማሳት፥ማስመሰል፥ማታለልና፥መሸንገል መሆኑን ልናስተውል ይገባል::

በአንጻሩ ደግሞ የጌታ ኢየሱስ ኃይል በሕይወታችን የሚሠራው እውነትን ስንቀበል ነው፡- ‹‹እውነትንም ታውቃላችሁ፤ እውነትም አርነት ያወጣችኋል›› (ዮሐንስ 8፤32)፡፡ የእውነት እውቀት የነጻነት ሕይወት እንድንለማመድ ይረዳል::የእግዚአብሔርን ቃል እውነት ተቀብለን በሕይወታችን ስንተገብረው ነጻነታችን እየጨመረ ይሄዳል፤የሰይጣንን ውሸት ስንቀበል ግን የጭቆና ኃይሉ በላያችን ያርፋል፡፡ በመሆኑም ጌታ ከሰይጣን ውሸትና ሽንገላ የምንጠበቅበትን ማስተዋልና ጥበብ እንዲሰጠን ልንጸልይ ይገባል፡፡ ቃሉ ‹‹በሰይጣን እንዳንታለል የእርሱን ሃሳብ አንስተውም›› (2ኛ ቆሮንቶስ 2:11) ይላል፡፡ በሰይጣን እንዳንታለል የሚረዳን የጌታ ሃሳብ የሆነውን የጌታን ቃል መታዘዝ ነው፡:(1ኛ ቆሮ 2:16)፡፡ ‹‹እባብ (ሰይጣን) በተንኮሉ ሔዋንን እንዳሳታት…›› (2ኛ ቆሮ 11:3) እንደሚል ቃሉ ለሰይጣን ስህተት አሠራር አልፈን እንዳንሰጥ ከጌታ ዘንድ ሁል ጊዜ ጥበብን ልንጠይቅ ይገባል፡፡

አእምሯችንን ወይም አስተሳሰባችንን ሰይጣን ምሽጉ አድርጎ እንዳይቆጣጠረው ከፍተኛ ጥንቃቄና ውጊያ ልናደርግ ይገባል፡፡ የእግዚአብሔር ቃል ‹‹በሰው ልማድ ምንም እንኳ የምንመላለስ ብንሆን እንደ ሰው ልማድ አንዋጋም፤ የጦር ዕቃችን ሥጋዊ አይደለምና፤ ምሽግን ለመስበር ግን በእግዚአብሔር ፊት ብርቱ ነው፤ የሰውንም ሃሳብ፥በእግዚአብሔር እውቀት ላይ የሚነሳውን ከፍ ያለውን ነገር ሁሉ እናፈርሳለን፤ ለክርስቶስም ለመታዘዝ አእምሮን ሁሉ እንማርካለን›› (2ቆሮ10፤4-5) ይላል፡፡

ከፍተኛ ውጊያ የሚካሄድበት የሕይወታችን ክፍል አእምሯችን ነው:: አሳባችንን ለመቆጣጠር በጨለማው ኅይል ከፍተኛ ትግል ይካሄዳል፡፡ አእምሯችንን እንደ ምሽጉ አድርጎ ለመቆጣጠር ጠላት የማያነሳው ድንጋይ የማይቆፍረው ጉድጓድ የለም፡፡ በመሆኑም አሳባችንን በእግዚአብሔር ቃል በመሙላት የታደሰ አእምሮ ሊኖረን ግድ ይላል፡፡ በታደሰ አእምሮ ውስጥ ሰይጣን ምንም ስፍራ አያገኝም፡፡ በአሮጌው አስተሳሰብ የሚመራ ወይም በቃሉ ያልታደሰ አእምሮ ያለው ክርስቲያን የጠላትን ሃሳብ ያስተናግዳል፡፡ ከጠላት የሆኑና ለሰይጣን የሚመቹ ሀሳቦችን ሁሉ ማርከን ለክርስቶስ ማስገዛት አለብን፡፡ በእግዚአብሔር እውቀት ላይ የሚነሳ ሃሳብ ወደ አእምሯችን ብቅ ሲል ለክርስቶስ እንዲገዛ ልንማርከው ይገባል፡፡ ያ ሲሆን ሰይጣን በሕይወታችን ለመሥራት ዕድል ያጣል፤ሰላማችን፥ነጻነታችንና በረከታችን ይጨምራል፡፡

አእምሯችንን በተመለከተ ሰይጣን ሁለት ነገር ማድረግ እንደሚችል ከመጽሐፍ ቅዱስ እንረዳለን፡-

1ኛ) አሳቡን ወደ አእምሯችን ማስገባት ይችላል፡- ‹‹ዲያብሎስ በስምኦን ልጅ በአስቆርቱ ይሁዳ ልብ (አእምሮ) አሳልፎ እንዲሰጠው አሳብ ካገባ በኋላ…›› (ዮሐንስ 13፤2) ይላል ቃሉ፡፡ በመሆኑም ወደ አአምሯችን የሚላኩ ሃሳቦችን ሁሉ ልንመረምር ይገባል፡፡ ከእግዚአብሔር ቃል ጋር የማይስማሙ ከሆነ ወዲውኑ ልንጥላቸው ይገባል፡፡ ጠላት የራሱን ክፉ አሳቦች ወደ አአምሯችን ብልጭ ካደረገ በኋላ ከእግዚአብሔር ነው ብለን እንድንቀበል ይሸነግለናል፡፡ አንዳንድ የዋህ ቅዱሳን በጸሎት ላይ ሳሉ የመጣ ሃሳብ ሁሉ ከጌታ ነው ብለው ያስባሉ፡፡ ይህ ግን ስህተት ነው፡፡ ለጸሎት ተንበርክከንም እንኳ ሰይጣን ሀሳቡን ወደ አእምሯችን ሊልክ ይችላል፡፡ ስለዚህ ሃሳቡ በየትኛውም ሰዓት፣ በማናቸውም ቦታ ይምጣ በሚገባ ልንፈትሸው ይገባል፡፡

2ኛ. ሰይጣን በውስጣችን እንዲቆይ የማይፈልገውን ሃሳብ ከአአምሯችን ውስጥ ይሰርቃል፡፡

የምንባረክባቸውን ሃሳቦች፥መልካም ራእዮችና የሚያጽናኑ ነገሮችን ከአእምሯችን በመንጠቅ በምትኩ የሚያስጨንቁንንና የሚያረክሱንን ሃሳቦች ወደ አእምሯችን ይልካል፡፡ በሉቃስ 8፡12 ላይ ‹‹ዲያብሎስ ይመጣል፤ አምነውም እንዳይድኑ ቃሉን ከልባቸው (ከአእምሯቸው) ይወስዳል›› ይላል፡፡ብዙ ቅዱሳን አእምሯቸው በሰይጣን የተጠቃ ነው::በተሰበሰበ አእምሮ አንድ ገጽ ጹሁፍ እንኳ ማንበብ አይችሉም::የማይፈልጓቸው እልፍ አሳቦች ወደ አእምሯቸው ይጎርፋሉ::ቃሉን ሲሰሙ የተለያዩ አሳቦች እየመጡ የሚሰሙት ቃል እንዲያመልጣቸው ያደርጋሉ:: የዚህ ሁሉ አሳብ ምንጩ ከየት ነው?ከዲያቢሎስ መሆኑ ምንም ጥርጥር ሊገባን አይገባም::አእምሯችንን እኛ ነን ወይስ ሌላ ኅይል የሚቆጣጠረው?ያስብላል

የቀደመው እባብ (ሰይጣን)፣ ሔዋንን በኤደን ገነት ያሳተው የውሸት ሃሳብ በመስጠት ነበር፡፡ ‹‹አትሞቱም …እንደ እግዚአብሔር ትሆናላችሁ›› የሚል ሃሳብ ለሔዋን አቀረበላት፡፡ ሔዋን የሳተችው፥ሁሉ በሞላበት በኤደን ገነት ነው፡፡ ጌታ ኢየሱስ ግን በምድረ በዳ በራበው ወቅት እንኳ ከሰይጣን የቀረበለትን ድንጋይ ወደ ዳቦ የመቀየር ሃሳብ በእግዚአብሔር ቃል በመዋጋት አሸነፈ፡፡ በተጨማሪም እራሱን ከመቅደስ ጫፍ ላይ እንዲወረውር ለሰይጣንም እንዲሰግድ አሳብ ቀርቦለት ነበር፡፡ ለሰይጣን እንዲሰግድ የቀረበለት ሃሳብ ከጉርሻ ጋር ነበር፡፡ ሁሉንም ግን በቃሉ ሰይፍ በመዋጋት አሸነፈ፡፡

ሰይጣንን እንዴት እንቃወመው?

የእግዚአብሔር ቃል ‹‹ዲያብሎስን ግን ተቃወሙ ከእናንተም ይሻሻል›› (ያዕቆብ 4፤7-8) ይላል፡፡ ዲያብሎስን ለመቃወም ምን ዓይነት ስልት ብንከተል መልካም ነው?ከዚህ በታች ሰይጣንን ለመቃወም ወይም ለመዋጋት የሚረዱ ሰባት ስልቶች ተዘርዝረው ተብራርተዋል(ከ ሀ-ሰ):: 

ሀ. ለሰይጣን ዕድል ፈንታ (መቆሚያ) መከልከል

የእግዚአብሔር ቃል ‹‹ለዲያብሎስ ዕድል ፈንታ /መቆሚያ አትስጡት›› (ኤፌን 4፤27) ይላል፡፡ ለዲያብሎስ እድል ፈንታ የሚሰጡትን ነገሮች ከሕይወታችን በማስወገድ ዲያብሎስ የሚሰራበትን መንገድ በማሳጣት ልንቃወም ይገባል፡፡ይህ ሲሆን ሰይጣን ወደ ሕይወታችን የሚገባበትን በር ሁሉ መዝጋት ያስችለናል::

ለሰይጣን መቆሚያ የሚሆኑ ነገሮች ወይም መግቢያ በሮች ምን ምን ናቸው? ዘጠኙን ከዚህ በታች እንመለከታለን፡፡

1.               ተናዝዘን ያልተውነው ኃጢአት

በግልጽም ሆነ በስውር የምንለማመደውና ተናዝዘን ያልተውነው ኃጢአት ለሰይጣን መቆሚያ ይሆናል፡፡ እንዲህ ያለው ኃጢአት ለሰይጣን በር በመክፈት ሰይጣን በሕይወታችን ላይ ጎጂ ተጽእኖ እንዲያመጣ ዕድል ይሰጠዋል፡፡ በሽታን፣የሕይወት ድርቀትንና ሌሎች አሉታዊ ነገሮችን ወደ ሕይወታችን እንዲልክ በር ይከፍትለታል፤ በመሆኑም በእግዚአብሔር ኃይል ተረድተን፣ ከማናቸውም ኃጢአት በመላቀቅ ለሰይጣን ዕድል ልንነፍገው ይገባል፡፡ኃጢአት ከሠራንም ወዲያው በመናዘዝና ንስሐ በመግባት የበደላችንን ስርየት ከጌታ ማግኝት አለብን (1ኛ ዮሐ 1:9)::መናዘዝ ማለት የሠራነውን በደል ለጌታ መንገር ማለት ሲሆን ንስሐ መግባት ማለት ደግሞ ከኃጢአት መንገዳችን መመለስና የጽድቅ ሕይወት መኖር ማለት ነው:: የምንወደው ኃጢአት ካለም በግልጽ ጌታ ከሕይወታችን እንዲነቅልልን ልንማጸነው ይገባል፡፡ ያን ኃጢአት የምንጠላበትንና የምንከዳበትን ጸጋ ጌታ ይሰጠናል፡፡ በክርስቶስ በኩል የተገለጸው ጸጋ ይህን እንድናደርግ ያስችለናል፡- ‹‹ይህም ጸጋ ኃጢአተኛነትንና ዓለማዊ ምኞትን ክደን የተባረከውን ተስፋችንን፣ እርሱም የታላቁን የአምላካችንና የመድኃኒታችንን የኢየሱስ ክርስቶስን ክብር መገለጥ እየጠበቅን ራሳችንን በመግዛትና በጽድቅ፣ እግዚአብሔርንም በመምሰል በአሁኑ ዘመን እንድንኖር ያስተምረናል›› (ቲቶ 2፡12-13)፡፡

ከጌታ ጸጋ የተነሳ ከተሸናፊነት ወጥተን የድል ሕይወት መለማመድ እንችላለን፡፡ አንዳንድ ክርስቲያኖች በዓለም ሳሉ የተለማመዱት ኃጢአት ለምሳሌ ሴጋ (ማስተርቤሽን)፣ ግብረ ሰዶማዊነት፣ ዝሙት፣ ሲጋራ ማጨስ፣ሐሺሽ መውሰድ፥መጠጥ መጠጣትና የመሳሰሉት ክፉ ልምዶች በጌታ ቤት ውስጥ ሲኖሩም የድል ሕይወት እንዳይለማመዱ ሳንካ ሲሆኑባቸው ይስተዋላል፡፡ ሆኖም ግን በጾምና በጸሎት፣ በመንፈስ ቅዱስ ኃይልና በቅዱሳን የምልጃ ጸሎት እንዲህ ዓይነት ሰዎች ፈጽመው ነጻ ሊወጡ ይችላሉ፡፡ እስራኤልን ከፈርዖን ቀንበር ያላቀቀ ጌታ፥ኃጢአተኞችንም ከኃጢአት ቀንበር በትንሳኤው ኃይል ዛሬም ይፈታል፡፡ ብዙዎቻችን ለጌታ ነጻ አውጪ ኃይል ምስክሮች ነን፤ ከብዙ የኃጢአት እስራት ፈቶ ለክብሩ ምስጋና አቁሞናል፡፡እግዚአብሔር ይመስገን::

ፈርዖን እስራኤላውያን የግብፅን ምድር ለቅቀው ሲወጡ ያለ የሌለ ኃይሉን አስተባብሮ ወደ ባርነት ሕይወታቸው ሊመልሳቸው እንደዘመተ፣ ቅዱሳን የሰይጣንን የኃጢአት ቀንበር ወዲያ አሽቀንጥረው በመጣል የቅድስና ኑሮ መኖር ሲጀምሩ ሰይጣን ባለ በሌለ ኃይሉ በመዝመት ወደ ተላቀቁት ኃጢአት ሊመልሳቸው መጣሩ አይቀርም፡፡ ሆኖም ግን ጸንተው ሲቃወሙት እንደ ቃሉ ከእነርሱ ይሻሻል፡፡ እነርሱም በጌታቸው ኃይል ተደግፈው የጽድቅ ኑሮ መኖር ይጀምራሉ፡፡ ክብር ለእግዚአብሔር ይሁን! ደም እስከማፍሰስ ድረስ ከኃጢአት ጋር ገና አልተጋደልንም፤ አልተቃወምንም (ዕብራውያን 12፡ 4)፡፡ ስለዚህ ኃጢአትን ለመተው የጨከነ ልብ ሊኖረን ይገባል፤ ይህ ሲሆን ጠላት መቆሚያ ስለሚያጣ እሱን ለመቃወም ትክክለኛ ቦታችንን እንይዛለን፡፡

2.           ማናቸውም ጥንቆላ ነክ ነገሮች (ዕቃዎችን) ወደ ቤት ማስገባት

የእግዚአብሔር ቃል ‹‹እንደ እርሱ ርጉም እንዳትሆን ርጉምን ነገር ወደ ቤትህ አታግባ፤ ተጸየፈው፣ ጥላው›› (ዘዳግም 7፡26) ይላል፡፡ እንደ ጨሌ፣ የኮከብ ቆጣሪ ጋዜጣ፣ የክህደት መጻሕፍት፣ የአምልኮተ ሰይጣን መጻሕፍት፣ወሲብ ቀስቃሽ ፊልሞች፣ምስሎች፣ ጽሑፎች (ፖርኖግራፊ)፣ ወዘተ ፈቅደን ወደ ቤታችን ማስገባትና መጠቀም ለሰይጣን ጥቃት ራሳችንን እንድናጋልጥ ያደርገናል፡፡ ወሲብ ቀስቃሽ ምስሎችንና ፊልሞችን የሚመለከት ክርስቲያን የዝሙትና የሴሰኝነት መንፈስ ቢዋጋው ምንም አይገርምም፡፡ እንደነዚህ ያሉ ዕቃዎችን አውጥተን መጣል ወይም ማቃጠል ይገባል፡፡"ከአስማተኞችም ብዙዎቹ መጽሐፋቸውን ሰብስበው በሰው ሁሉ ፊት አቃጠሉት" (ሐዋ ሥራ 19:19):: ቤታችን ከማናቸውም የጠላት መጠቀሚያ ከሆነ ነገር የጸዳ ሊሆን ይገባል::

3.                 ይቅር የማይል ልብ

ይቅር የማይል ልብ ሰይጣን ወደ ሕይወታችን እንዲገባ በር ከፋች ነው፡፡ ሰዎች በተለያዩ ጊዜያት በተለያዩ ምክንያቶች ይበድሉን ይሆናል፡፡ ቁርሾ ወይም ቂም መያዝ ለሰይጣን አሠራር ምቹ ሁኔታን ይፈጥራል፡፡ ቆሻሻ ቦታ ዝንቦችን እንደሚስብ ሁሉ ጥላቻ የተሞላ ልብም አጋንንትንና ክፉ ተጽእኖአቸውን ይስባል፡፡ በአንጻሩ ፍቅር የተሞላ ልብ ለሰይጣን አሠራር ምቹ አይደለም፡፡ ለዚህ ነው መጽሐፍ ቅዱስ በተለይም አዲስ ኪዳን ስለ ፍቅር አብዝቶ የሚያስተምረው፡፡

የበደሉንን ሁሉ ይቅር በማለት ለጠላት ዕድል ፈንታ ልንነፍገው ይገባል፡፡ የበደሉንን ሰዎች እየባረክን እንጸልይላቸው፡፡ ያን ጊዜ ልባችን ከጥላቻ ስሜት ይፈወሳል፡- የምንጸልይለትን ሰው መጥላት አንችልምና፡፡ ምክንያቱም ጸሎት ወይም ምልጃ የፍቅር ቋንቋ ነው፡፡ ጠላት የበደሉንን ሰዎች እያስታወሰ ሊያውከን ሲፈልግ ወዲያውኑ ስለ እነዚያ ሰዎች መማለድ እንጀምር፡፡  ጌታ እንዲባርካቸው እንጸልይ፡፡ የሰይጣን አሳብ ይከሽፋል፤ ምክንያቱም ሰይጣን ለማንም እንዲጸለይ ስለማይፈልግ ነው፡፡ስለበደሉን ሰዎች ከልብ በምንጸልይበት ጊዜ ጌታ እኛንም የምንጸልይላቸውንም ሰዎች እንደሚባርክ ሰይጣን ያውቃል፡፡

ስለዚህ እግዚአብሔር ፍቅር እንዲሞላን ልንጸልይ ይገባል፡፡ ጌታ ኢየሱስ ለሰቀሉት ሰዎች ‹‹የሚያደርጉትን አያውቁምና ይቅር በላቸው›› በማለት የጸለየው ስለሚወዳቸው ነው፡፡ ‹‹ጌታ ሆይ የበደሉኝን ሁሉ ይቅር እንድላቸው በፍቅርህ ሙላኝ›› ብለን ልንጸልይ ይገባል፡፡ ጌታ ጸሎታችንን ሰምቶ በፍቅሩ ይሞላናል፡፡ ሰዎች ሲበድሉን ለመበቀል አንሂድ፡፡ ይቅር አለማለት በቀልን መሞላት ነው፡፡ በዘዳግም 32፡35 ላይ ጌታ በቀልና ፍርድ የእርሱ እንደሆኑ ተናግሯል፡፡ ስለዚህ ሰዎችን በመጥላትና በማስወገድ አንበቀላቸው፡፡ አንሠራቸው፤ እንፍታቸው፡፡ እኛም በጥላቻ አንታሰር፡፡ ይልቁን በመባረክና ስለ እነርሱ በመማለድ እንፈታ፡፡ ያን ጊዜ ነገራችን ሁሉ ይለቀቃል፡፡

ሰዎችን ይቅር የማንል ከሆነ እግዚአብሔርም ኃጢአታችንን ይቅር አይልም፡፡ ኃጢአታችን ይቅር ካልተባለ ደግሞ የጸሎት መልሳችን ይያዛል (ማር 11፡25-26)፡፡ በአንድ ወቅት በአሜሪካን ሀገር እግዚአብሔር በፈውስ ሥጦታ ይጠቀምበት የነበረ ጆን ዋይምበር የተባለ ሰው ዘንድ እንዲጸለይላት አንዲት በጨጓራ በሽታ ትሰቃይ የነበረች ወጣት መጣች፡፡ እጁን ጭኖ ሲጸልይላት የጌታ መንፈስ ‹‹እናቷ›› የሚል ድምጽ አመጣለት፡፡ የጨጓራ በሽታና እናቷ ምን ግንኙነት ሊኖራቸው እንደሚችል ስላልገባው ጸልዮ አሰናበታት፡፡ ልጅቷ ግን ከበሽታዋ ስላልተፈወሰች እንደገና በሌላ ቀን ለጸሎት ወደ አገልጋዩ መጣች፡፡ ሲጸልይላት ሳለም አሁንም በድጋሚ የጌታ መንፈስ ‹‹እናቷ›› የሚል ድምጽ አመጣለት፡፡ በዚህን ጊዜ ጸሎቱን አቆመና ልጅቷን ስለ እናቷ ጠየቃት፡፡ እሷም በመበሳጨት ‹‹የእናቴን ነገር አታንሳብኝ፤ በጣም ራስ ወዳድ ሴት ናት፤ አልወዳትም፤በአምስት ዓመቴ ነው ጥላኝ የጠፋችው፤ በብዙ ሥቃይ ነው ያደግሁት፤ ስለዚህ እጠላታለሁ፡፡ ስለ እርሷ እንዲነሳብኝም አልፈልግም›› አለችው፡፡ ይህም የእግዚአብሔር ሰው ይቅር ማለት እንዳለባትና ይህን ባታደርግ ግን የእርሷም በረከት (ጤንነት) እንደማይለቀቅ ነገራት፡፡ከብዙ ትግል በኋላ ልጅቱ የአገልጋዩን ምክር ሰምታ እናቷን ይቅር አለች::ከዚያ አገልጋዩ ሲጸልይላት ወዲያሁኑ ልትፈወስ ችላለች::ለዚህ ነው የእግዚአብሔር ቃል ‹‹እናንተ ይቅር ባትሉ በሰማያት ያለው አባታችሁም ኃጢአታችሁን ይቅር አይላችሁም›› በማለት የሚያስጠነቅቀን (ማር 11፡26)፡፡

4.           ማንኛውም ክፉ ሃሳብ

የተለያዩ ክፉና ንጹህ ያልሆኑ ሃሳቦች ከወደቀው ሥጋችን (አዳማዊ ባሕሪያችን)ወይም ከክፉ መናፍስት ወደ አእምሯችን ሊላኩ ይችላሉ፡፡ የመጣውን ሃሳብ ሁሉ ማሰላሰል የለብንም:፡ ክፉና መጥፎ አሳቦችን ወዲያውኑ ልናስወግዳቸው ይገባል፡፡ በእርግጥ አእምሮን እንዳያስብ ማድረግ አይቻልም፤ ነገር ግን ቃሉ ማሰብ የሚገቡንን ነገሮች በተመለከተ እንዲህ ይለናል፥‹‹ እውነተኛ የሆነውን ነገር ሁሉ፥ጭምትነት ያለበትን ነገር ሁሉ፥ጽድቅ የሆነውን ነገር ሁሉ፥ንጹሕ የሆነውን ነገር ሁሉ፥ፍቅር ያለበትን ነገር ሁሉ፥መልካም ወሬ ያለበትን ነገር ሁሉ፥በጎነት ቢሆን ምስጋናም ቢሆን እነዚህን አስቡ›› (ፊልጵስዮስ 4፡8):: ‹‹ወፎች ከራስህ በላይ እንዳይበሩ ልታግዳቸው አትችልም፤ ነገር ግን ጎጇቸውን በራስህ ላይ እንዳይሠሩ ልትከለክላቸው ትችላለህ›› ይላል የምዕራባውያን ብሂል፡፡ በመሆኑም የተለያዩ ሃሳቦች ከጠላትም ከየትም ወደ አእምሯችን ሊላኩ ይችላሉ፤ መጠንቀቅ ያለብን ጉዳይ ተቀብለን ማሰላሰልና በአእምሯችን ስፍራ መስጠት የሌለብን መሆኑን ነው፡፡ ይህን ማድረግ በራሳችን ላይ ዓመጽና እርኩሰት ሌላም ከንቱ የማያንጽ ሃሳብ ጎጆ እንዲሠራ ፈቀድን ማለት ነው፡፡ አሳባችን እንዳይፋንን ራሳችንን ልንገዛ ይገባል፡፡ የተሠጠን የማሰብ ችሎታ ፍሬ ከርሲኪውን ሁሉ እንድናስብ ልቅ እንዲያደርገን ልንፈቅድለት አይገባም፡፡ጤናማውንና የሚያንጸውን ብቻ ልናስብና ልናሰላስል ይገባል::

5.                ሐዘንተኛ ልብ

ሁል ጊዜ የሚተክዝ ልብ ለሰይጣን ይመቻል፡፡ ቃሉ ‹‹ሁል ጊዜ በጌታ ደስ ይበላችሁ›› (ፊል 4፡4) ይላል፡፡ የጌታ ደስታ ልባችንን ሊሞላው ይገባል፡፡‹‹የእግዚአብሔር ደስታ ኃይላችሁ ነውና››  (ነህምያ 8፡10)፡፡ የእግዚአብሔር የሆነው ደስታ ወደ ልባችን ሲገባ ኃይልን እንሞላለን፡፡ ጌታ ኢየሱስ ወደ ምድር ከመጣባቸው ምክንያቶች አንዱ ‹‹በሐዘን መንፈስ ፋንታ የምስጋናን መጎናጸፊያ፤ በልቅሶ ፋንታ የደስታን ዘይት›› (ኢሳ 61፡3) ሊሠጠን ነው፡፡ በመሆኑም ዘመናችንን ሁሉ በመተከዝ ዕድሜያችንን በሰይጣን ማስዘረፍ የለብንም፡፡

ሰይጣን ትናንት ስለ ሠራነው ስህተትና ስለ ደረሰብን ችግር፥ ዛሬ እያስተከዘ ዛሬን ይቀማናል፡፡ ይህ የጠላት ስልት ነው፡፡ ዛሬን ሳናጣጥም ነገ ይመጣብናል፡፡ ቃሉ ‹‹እግዚአብሔር የሠራት ቀን ይህች ናት፤ሐሴትን እናድርግ፥በእርስዋም ደስ ይበለን፤" (መዝ. (118):24) ይላል፡፡ አንድ ሰው እንዲህ አለ፡- ‹‹90% ትኩረታችንን ማድረግ ያለብን በዛሬ ላይ ወይም ዛሬ ልንሠራቸው ባሰብናቸው ነገሮች ላይ ሊሆን ይገባል፤ 5% ደግሞ ስለ ትናንት በማሰብ ከስህተታችን ልንማር ከመልካም ተሞክሯችንም ልንበረታታ እንችላለን፡፡5% ደግሞ ስለ ወደፊት ሕይወታችን የምንተልምበት ሊሆን ይገባል::›› ሰይጣን ግን ከዚህ በተቃራኒ 90% ስላለፈው ውድቀታችንና ስህተታችን በማሰብ በጸጸት እንድንቃጠልና በተስፋ መቁረጥ እንድንሞላ ሊያደርገን ይፈልጋል፡፡ ብዙ ቅዱሳን ትናንት ያመለጣቸውን ዕድል በማሰብ፣ በትናንት ላይ ቆመው በመተከዝ ዛሬ ሊያደርጉ የሚገባቸውን ሳያደርጉ ፍሬ አልባ ሕይወት እየመሩ ይገኛል::የሰይጣንን ዘዴ ልንነቃ ይገባል:: 

እግዚአብሔር ኢያሱን ‹‹ባሪያዬ ሙሴ ሞቷል፤አሁንም አንተና ይህ ሕዝብ ተነሥታችሁ….ተሻገሩ››አለው (ኢያሱ 1፡2)፡፡ ስለ ትናንትው የሙሴ ታሪክና ገድል ቆሞ ማሰብ ለኢያሱም ሆነ ብዙ አሕዛብን ድል ነሥቶ የተስፋይቱን ሀገር የመውረስ የቤት ሥራ ላለበት የእስራኤል ሕዝብ አንዳችም የሚፈይደው ነገር የለም፡፡ ሁል ጊዜም ሕያው ሆኖ ከሚኖረው ጌታ ጋር የዛሬውን የእግዚአብሔር አጀንዳ ለመፈጸም ልንተጋ ይገባል፡- ‹‹በኋላዬ ያለውን እየረሳሁ በፊቴ ያለውን ለመያዝ እዘረጋለሁ›› (ፊልጵስዩስ 3፡11)፡፡ ያለፈውን ታሪክ ብቻ በመዘከር መኖር የለብንም፡፡ ጌታ ለእኛና ለቤታችን፥ለቤተ ክርስቲያናችንና ለምድራችን ያለውን የዛሬ አጀንዳና ፈቃድ እያስተዋልን በጌታ ጸጋ ኃላፊነታችንን ልንወጣ ይገባል፡፡ ያን ጊዜ ነው ጸጸት የሌለበት ሕይወት የምንመራው፡፡እግዚአብሔር ኩብኩባና ተምች የበላቸውን ዓመታት ሊያድስ ይችላል(ትን ኢዮኤል 2:25)::‹‹ለእናንተ የማስባትን አሳብ እኔ አውቃለሁ፤ ፍጻሜና ተስፋ እሰጣችሁ ዘንድ የሰላም አሳብ ነው እንጂ የክፉ ነገር አይደለም›› (ኤር 29፡11)፡፡ ‹‹በእናንተ መልካምን ሥራ የጀመረው እስከ ኢየሱስ ክርስቶስ ቀን ድረስ እንዲፈጽመው ይህን ተረድቻለሁና›› (ፊል 1፡6)፡፡ ስለዚህ መስቀሉ ሥር ተንበርክከን ሐዘናችንን፥ትካዜያችንንና ጸጸታችንን በጌታ ላይ ጥለን ጌታን ለማመስገንና ለማክበር እንነሳ፡፡ ትካዜያችንን በእግዚአብሔር ላይ ስንጥል ጌታ ይደግፈናል (መዝ 55፡22)፡፡

ሁልጊዜ የሚተክዝ ልብ ለጠላት ሥራ የተመቸ ነው::በአንጻሩ በመንፈስ ቅዱስ ደስታ የተፍለቀለቀ ሰው ሌሎችን ወደ ጌታ የመሳብ ኅይል አለው::የመስቀሉ ሥራ የሃዘናችንን ቀንበር ሊሰብር ይችላል::ጌታ በመስቀል ላይ ሲሞት ስለ እኛ ሁሉን ዕዳ ከፍሏል::በጌታ ደስ ይበለን::

  6.              ትዕቢት

“እግዚአብሔር ትዕቢተኞችን ይቃወማል፣ ለትሑታን ግን ጸጋ ይሰጣል” (ያዕቆብ 4፡6)፡፡ "ትዕቢትን" በሁለት መልክ ልናየው እንችላለን፡፡

1) "ትዕቢት" የእግዚአብሔርን ቃል አለመስማት /አለመታዘዝ/ ነው፤ የጌታን ቃል መናቅ ትዕቢት ነው (ዘዳግም 1፡43)፡፡ በአንፃሩ ትሕትና ደግሞ ለእግዚአብሔር ቃል መንቀጥቀጥ (መታዘዝ) ነው፡- “ወደዚህ ወደ ትሑት በቃሌም ወደ ሚንቀጠቀጥ ሰው እመለከታለሁ” (ኢሳ 66፡2)፡፡ 2)ሌላው የትዕቢት መገለጫ ሌሎችን መናቅ ነው፤ማለትም ራስን አግዝፎ ማየትና ሌሎችን አሳንሶ ማየት ነው፡፡ የትዕቢት ኃጢአት ስውርና እንዴት እንደያዘን ሳይታወቅ የሚሰለጥንብን በመሆኑ ሁልጊዜ ራሳችንን ባዶ በማድረግ በትሕትና ለመመላለስ መጣር አለብን፡፡ ቃሉ “በጊዜው ከፍ እንዲያደርገችሁ ከኃይለኛው ከእግዚአብሔር እጅ በታች ራሳችሁን አዋርዱ” ይላል(1ኛ ጴጥ 5፡6)፡፡  “ራሱን ከፍ የሚያደርግ ሁሉ ይዋረዳልና፣ ራሱንም የሚያዋርድ ከፍ ይላል” (ሉቃ 14፡11) በማለት ቃሉ ያስጠነቅቀናል፡፡ በአንድ ሥፍራ እንዲህ የሚል አባባል ማንበቤ ትዝ ይለኛል፡- “እኛ የራሳችንን ሥራ ካልሰራን (ራሳችንን ካላዋረድን) እግዚአብሔር የእኛን ሥራ ይሠራል (ያዋርደናል)፡፡" ራሳችንን ማዋረድ የእኛ ድርሻ ሲሆን ከፍ ማድረግ ደግሞ የጌታ ድርሻ ነው::

ጌታ ኢየሱስ ራሱን ባዶ በማድረግ ሰው ሆነ:: ዝቅተኛውን ሥፍራ ወሰደ፤ በበረት ተወለደ፤ በእንጨት ላይ ተሰቀለ፤ እግዚአብሔር ግን ያለ ልክ ከፍ ከፍ አድረገው፤ “ከስምም ሁሉ በላይ ያለውን ስም ሰጠው” (ፊልጵስዩስ 2፡9)፡፡ ራሳችንን ስናዋርድ እግዚአብሔር ያከብረናል፡፡ የእግዚአብሔር ቤት የትዕቢተኞች ቤት ሊሆን አይገባም፤የትሁታን ቤት እንጂ፡፡ ስለዚህ ሁል ጊዜ በጌታ ፊት ራሳችንን ማዋረድ አለብን፡፡ እርስ በርስም በትሕትና ልንከባበርና ባልንጀራችን ከእኛ እንዲሻል ልንቆጥር ይገባል፡፡ ቃሉ “ዓይኖቼ በምድር ምዕመናን ላይ ናቸው፣ በቀና መንገድ የሚሄድ እርሱ ያገለግለኛል፣ ትዕቢትን የሚያደርግ በቤት መካከል አይኖርም”ይላል (መዝ 101፡6-7) ፡፡ መዘንጋት የሌለበን ትዕቢት ሰይጣን እራሱ የወደቀበት ኃጢአት መሆኑን ነው (ኢሳ 14፣12-16)፡፡ በምንታበይበት ጊዜ በሰይጣን የአሠራር መርህ ውስጥ እንገባለን፡፡ ስለዚህ ሁል ጊዜ ከትዕቢት እንጠንቀቅ፤ እግዚአብሔርም እንዲረዳን እንጸልይ:: “እግዚአብሔር ከፍ ያለ ነውና ወደ ችግረኞች ይመለከታል፣ ትዕቢቶኞችንም ከሩቅ ያውቃል” (መዝ 138፡6)፡፡

7.              ከቁጥጥር ውጭ የሆነ ቁጣ

 “ተቆጡ ግን ኃጢአት አታድርጉ” (መዝ 4፡4) ይላል ቃሉ፡፡ በሌላ ስፍራ ደግሞ ‹‹በቁጣችሁ ላይ ጸሐይ አይግባ፥ለዲያቢሎስም ፈንታ አትስጡት›› (ኤፌ4፡25) ይላል፡፡ መቆጣት በራሱ ኃጢአት አይደለም፤ ነገር ግን ቁጣ ወደ ንዴት፣ ብስጭትና ኩርፊያ ሲሄድ ግን ኃጢአት ይሆናል፡፡ በምንበሳጭበት ጊዜ ወይም መራራ ቁጣ በምንቆጣበት ጊዜ ውስጣችን የሚያድረው የእግዚአብሔር መንፈስ ያዝናል፡፡ በመሆኑም በምንቆጣበት ጊዜ ራሳችንን ልንገዛ ይገባል፡፡ አንደበታችንን ልንገራ ይገባል፡፡ እንደዚያ ሲሆን ጠላት ዕድል ፈንታ ያጣል፡፡መራራነትና ከቁጥጥር ውጭ የሆነ ቁጣ መንፈስ ቅዱስን ከማሳዘኑ በተጨማሪ ለሰይጣን በር ይከፍታል::"ለቤዛም ቀን የታተማችሁበትን ቅዱሱን የእግዚአብሔርን መንፈስ አታሳዝኑ::መራርነትና ንዴት ቁጣም ጩኸትም መሳደብም ሁሉ ከክፋት ሁሉ ጋር ከእናንተ ዘንድ ይወገድ::"(ኤፌሶን 4:30-31)

8.                 ዓመፅ

ለሰይጣን በሕይወታችን በር የሚከፍተው ሌላው ዓመፀኝነት ነው፡፡ ለተለያዩ የሥልጣን ተዋረዶች ልንገዛ ይገባል፡፡ ልጆች ለወላጆቻቸው፥ ሚስት ለባሏ፥ተማሪ ለአስተማሪ፥አስተማሪ ለርዕሰ መምህሩ፥የጸሎት አገልጋይ ለጸሎት ቡድን መሪው፥ምዕመናን ለመጋቢው ወይም ለቤተ ክርስቲያን መሪዎች ሊታዘዙ ይገባል፡፡ የሥልጣን ተዋረድ መኖር ከብጥብጥ ይጠብቃል፡፡ ከሥልጣን ክፍተት የተነሣ ሶማሊያ ውስጥ ያለውን ብጥብጥ፥ውከትና ያስከተለውን መዘዝ ስንመለከት የሥልጣን ጠቃሚነት ይገባናል፡፡ ዓመፅ ሕይወታችንን እንዳይገዛው ልንጠነቀቅ ይገባል፡፡

ዓመፀኛ የሆኑ ሰዎች በየደረሱበት ከኃላፊዎች ጋር የመጣላት ዝንባሌ አላቸው፡፡የሥራ ኅላፊን እንደ ባላንጣ የማየት ዝንባሌ ይታይባቸዋል::በየደረሰበት መሥሪያ ቤት ከአለቆች ጋር የሚጣላ ሰው ዓመፀኛ መሆኑን ልንጠራጠር አይገባም፣ እንደዚህ ዓይነቱ ሰው ለሥልጣን መታዘዝ የሚቸገር ሰው ነው:: እንደዚህ ዓይነት ሰዎች ከህፃንነት ጀምሮ ለሥልጣን የመታዘዝ ክፍተት የገጠማቸው ሊሆኑ ይችላሉ፡፡ምናልባት ወላጆች የሌላቸውና ቢኖሯቸውም ተገቢውን ሥርዓት (discipline) ሳያስይዙ ያሳደጓቸው ሊሆኑ ይችላሉ፡፡

ሰይጣን ራሱ ዓመፀኛ መሆኑን ልንዘነጋ አይገባም፡፡ ለእግዚአብሔር አልገዛም ብሎ ያመፀ ነው፡፡ አጋንንትም እንደዚሁ ከእርሱ የዓመፅ ጎራ የተሰለፉ ናቸው፡፡ ሰይጣንም በዓመፁ ምክንያት የነበረውን ሥፍራ አጥቷል፡፡(ትን ኢሳ 14:12-15፤ትን ሕዝ 28:11-18፤ራእይ 12:7-10)

በምናምጽበት ጊዜ በሰይጣን የአሠራር ጎራ ውስጥ እንገባለን፡፡ ዳታንና ቆሬ በሙሴ ላይ ያመፁትን ዓመፅ እግዚአብሔር አልታገሰውም፡፡ተቀጥተዋል::ስለዚህ ዓመፅን ልንጸየፍ ይገባል፡፡

9.   እኔነት

ሌላው የሰይጣን መቆሚያ እኔነት ነው፡፡ ራስ ወዳድነት፥የራስን ክብር መፈለግና ራስ ተኮር ብቻ የሆነ የሕይወት አካሄድ ለሰይጣን አሠራር የሚመቹ ክፍተቶች ናቸው፡፡ ጌታ ኢየሱስ ራሳችንን በመካድ መስቀላችንን ተሸክመን እንድንከተለው አዞናል፡፡ ራሳችንን ስንክድ ብቻ ነው በእውነት እግዚአብሔርን የሚያስከብር ኑሮ መኖር የምንችለው፡፡ 24 ሰዓት ሙሉ ስለ ራሳችን ብቻ እንድናስብ አልተጠራንም፡፡ እግዚአብሔር ከራስ ወዳድነት እንዲገላግለን እንለምነው፡፡ ያን ጊዜ የተትረፈረፈውን ሕይወት መኖር እንጀምራለን፡፡ ለሌሎች መኖር ስንጀምር ሕይወት ጣዕም ይኖራታል፡፡ ራስን መውደድ ኃጢአት ባይሆንም እንኳን ሌሎችንም እንደ ራሳችን እንድንወድ ታዘናል፡፡ ራስን መውደድ ኃጢአት አይደለም፡፡ ራስ ወዳድነት /selfishness/  ግን ኃጢአት ነው፡፡ “ብዙዎች ለክርስቶስ መስቀል ጠላቶች ሆነው ይመላለሳሉ፤ ብዙ ጊዜ ስለ እነርሱ አልኋችሁ፣ አሁንም እንኳ እያለቀስሁ እላለሁ፤መጨረሻቸው ጥፋት ነው፤ ሆዳቸው አምላካቸው ነው፤ ክብራቸው በነውራቸው ነው፤ ሃሳባቸው ምድራዊ ነው” (ፊልጵስዩስ 3፡18-19)፡፡

ከላይ የተዘረዘሩት 9 ነገሮች ሰይጣን ወደ ሕይወታችን ክፉ ተጽዕኖ እንዲያመጣ መንገድ ሊሆኑ የሚችሉ በመሆናቸው ከሕይወታችን ልናስወግዳቸው ይገባል፡፡ከመንፈስ ፍሬ ጋር የሚቃረኑ የሥጋ ስራዎች ሁሉ ሰይጣን በሕይወታችን ሥፍራ እንዲያገኝ የሚያግዙ ናቸው (ገላትያ 5:16-24):: የሰይጣንን መግቢያ ከእነዚህ አቅጣጫ ከዘጋን፥የእሱን ክፉ ተጽ ዕኖ ሁሉ ከሕይወታችን ማራቅና የድል ሕይወት መምራት እንችላለን፡፡

ለ. በምስጋናና ውዳሴ ወደ እግዚአብሔር መቅረብ

ጠላትን የመዋጊያው ሌላው ስልት ደግሞ በምስጋናና በውዳሴ ወደ እግዚአብሔር መቅረብ ነው፡፡ “ከሕፃናትና ከሚያጠቡ ልጆች አፍ ምስጋናን አዘጋጀ ስለጠላትህ፣ ጠላትንና ቂመኛን ለማጥፋት” (መዝ 8፡2) ይላል ቃሉ፡፡ “ቅዱሳን በክብር ይመካሉ፤ በምንጣፋቸውም ላይ ሐሴትን ያደርጋሉ፡፡ የእግዚአብሔር ምስጋና በጉሮሮአቸው ነው፡፡ ሁለት አፍ ያለው ሰይፍ በእጃቸው ነው በአሕዛብ ላይ በቀልን፥በሰዎችም መካከል ቅጣትን ያደርጉ ዘንድ፥ንጉሦቻቸውን በሰንሰለት፥አለቆቻቸውንም በእግር ብረት ያስሩ ዘንድ፥የተጻፈውን ፍርድ ያደርጉባቸው ዘንድ ለቅዱሳን ሁሉ ይህች ክብር ናት፤ ሃሌሉያ›› (መዝ 149፡5-9)፡፡“ምስጋናን የሚሰዋ ያከብረኛል፤የእግዚአብሔርን ማዳን ለእርሱ የማሳይበት መንገድ ከዚያ አለ::” (መዝ 50፡23) “እንግዲህ ዘወትር ለእግዚአብሔር የምስጋናን መሥዋዕት ማለት ለስሙ የሚመሰክሩ የከንፈሮችን ፍሬ በእርሱ እናቅርብለት” (ዕብ 13፡15)፡፡  

እግዚአብሔርን ስለ ታላቅነቱ ልንወድሰው ይገባል፤ ስለቸርነቱ ልናመሰግነው ይገባል፤ አንደበታችንን በመክፈት “ትልቅ ነህ፥ኃያል ነህ፥ኤልሻዳይ ነህ፥ ታማኝ ነህ፥ንጉሥ ነህ፥ጌታ ነህ፥አምላክ ነህ፥እፁብ ድንቅ ነህ፥ክቡር ነህ፥ ቅዱስ ነህ፥የሚመስልህ የለም፥የነገሥታት ንጉሥ ነህ፥ማንም ሊቀርበው በማይችል ብርሃን ውስጥ ትኖራለህ፥መጀመሪያና መጨረሻ አልፋና ኦሜጋ ነህ" ልንለው ይገባል፡፡ በሌላም ብዙ ቃላትና ዜማ ልናወድሰው ይገባል፡፡ ይህ ውዳሴያችን ለጌታ ጣፋጭ መሥዋዕት ሲሆን ለሰይጣን ግን መራራ ነው፤አስደንጋጭ ነው፡፡

በተጨማሪም እግዚአብሔር ስላደረገልን ነገር ዘወትር ልናመሰግነው ይገባል፤ “ልጅህ ስላደረግኸኝ አመሰግንሃለሁ፤ በጌታ በኢየሱስ ሞትና ትንሳኤ ዳግም ልደትን ስለ ሰጠኸኝ ተመስገን፤የዘላለም ሕይወት ስላገኘሁና ስሜን በሕይወት መጽሐፍ ስለ ጻፍከው ክበር ተመስገን፤ከዘላለም ሞት ስላዳንከኝ ተመስገን፤ከሰይጣን የጨለማ መንግሥት ወደ ልጅህ የፍቅር መንግሥት ስላፈለስከኝ አመሰግንሃለሁ፤ኃጢአቴን ሁሉ ይቅር ስላልከኝ ተመስገን፤ በጌታ በኢየሱስ ክቡር ደም ስላነፃኸኝ አመሰግንሃለሁ፡፡ በመንፈስ ቅዱስ ስለሞላኸኝ ተመስገን፤ኃይልንና ብርታትን ስላበዛህልኝ ተመስገን፤ስለ ሰጠኸኝ ጤንነት ተመሰገን፤ስለ ሰጠኸኝ ቤተሰብ ተመስገን፤ አንተ ፈዋሼ ነህ፤ ብርሃኔ ነህ፤መድሐኔቴ ነህ፤ክብሬ ነህ፤ምስጋናዬ ነህ፤ተስፋዬ ነህ፤ጌታዬ ነህ፤ሰላሜ ነህ፤አምላኬ ነህ፤ጉልበቴ ነህ፤እረኛዬ ነህ፤መታመኛዬ ነህ፤ ዕረፍቴ ነህ፤ጥበቤ ነህ፤ንጉሤ ነህ፤ጽድቄ ነህ፤ኃይሌ ነህ›› ልንለው ይገባል፡፡

በምስጋናና ውዳሴ የተሞላ ሕይወት የሚመራ ክርስቲያን ለጠላት ድንጋጤ ነው የሚሆነው፡፡ ስለዚህ ወደ እግዚአብሔር ፈት በምንቀርብበት ጊዜ ሁል ጊዜ በውዳሴና በምስጋና መቅረብ ተመራጭ መሆኑን አንዘንጋ፡፡

ሐ. ቃሉን ማንበብና ማሰላሰል

የእግዚአብሔር ቃል የመንፈስ ሰይፍ ነው፡፡ ጌታ ኢየሱስ እኔ የነገርኳችሁ ቃል መንፈስ ነው፥ሕይወት ነው (ዮሐ 6፡63) ብሏል፡፡ የእግዚአብሔርን ቃል ስናነብ ወይም ስንሰማ የቃሉ መንፈስ ወደ ሕይወታችን ይገባል፤ በጎ ተጽዕኖ ይፈጥርብናል፡፡ እምነትን በውስጣችን ይፈጥራል፡፡ በቃሉ ውስጥ የእግዚአብሔርን ድምፅ ለሁኔታችን እንሰማለን፡፡

አእምሯችን ሥራ መፍታት የለበትም፤ ቃሉን ማሰላሳል አለብን፡፡ ‹‹ሰው በልቡ እንዳሰበ እንደዚሁ ነውና›› (ምሳሌ 23፡6) ይላል ቃሉ፡፡ የሽንፈት ሃሳብ የምናስብ ከሆነ ተሸናፊዎች እንሆናለን፡፡ የድልን ሃሳብ የምናስብ ከሆነ ድል እናደርጋለን፡፡ ስለዚህ ማሰላሰል ያለብን የአግዚአብሔርን ቃል ነው፡፡ የአስተሳሰብ ክፍላችንን በእግዚአብሔር ቃል እንሙላው፡፡ ከተቻለም ተንበርክከን እናንብበው፡፡ በየቀኑ 4 ምዕራፎችን ብናነብ፥መጽሐፍ ቅዱሳችንን  በአንድ ዓመት ጊዜ ውስጥ እንጨርሳለን፡፡ በየእለቱ ስምንት ምዕራፍ ካነበብን ደግሞ በ 6 ወር መጽሐፍ ቅዱሳችንን አንብበን መጨረስ እንችላለን፡፡ አዲስ ኪዳን 260 ምዕራፎች አሉት፡፡ በየእለቱ 10 ምዕራፎችን ብናነብ፥አዲስ ኪዳናችንን በ26 ቀናት ውስጥ መጨረስ እንችላለን፡፡በየዕለቱ ከአዲስ ኪዳን 5 ምዕራፍ ብናነብ ደግሞ በ2 ወር ጊዜ አዲስ ኪዳንን አንብበን መጨረስ እንችላለን፡፡

አሉታዊ ነገሮችን በመስማት ጊዜያችንን የምናጠፋ ከሆነ ለሰይጣን በር እንከፍታለን፡፡የምንሰማቸው፥የምናነባቸውና የምናያቸው ነገሮች በጎ ወይም አፍራሽ ተጽእኖ በሕይወታችን ላይ የመፍጠር ዓቅም አላቸው፡፡ የእግዚአብሔር ቃል  ይሻለናል፡- የቅድስና ተጽእኖ ይፈጥርብናል፤የበጎ ነገር ተጽእኖ ይፈጥርብናል፡፡ ‹‹የእግዚአብሔር ቃል በሙላት ይኑርባችሁ›› (ቆላ 3፡16)፡፡

የእግዚአብሔርን ቃልና መንፈሳዊ መልዕክቶችን የምናነብና የምንሰማ ከሆነ የታደሰ አእምሮ ይኖረናል፡፡ እግዚአብሔር የታደሰ አእምሮ ባለው /ባላት ክርስቲያን ሕይወት በጣም ይጠቀማል፡፡ አንድ ሰው ‹‹ዳግም የሚወለደው መንፈሳችን ነው፤ አእምሯችን ግን ይታደሳል›› ብሏል፡፡ አእምሯችን ከአሮጌው አስተሳሰብና ከኃጢአተኝነት የሚላቀቀው በእግዚአብሔር ቃል ሲታደስ ነው፡፡ ሰውን ለመቀየር ከፈለግን አስተሳሰቡን መቀየር አለብን፡፡ የሰው አስተሳሰብ በእግዚአብሔር ቃል ሲቃኝና ሲታደስ አስተሳሰቡ የተለወጠ ሰው ይሆናል፡፡ የእግዚአብሔር ቃል እንዲህ ይላል፡- "የእግዚአብሔር ሰው ፍጹምና ለበጎ ሥራ ሁሉ የተዘጋጀ ይሆን ዘንድ የእግዚአብሔር መንፈስ ያለበት መጽሐፍ ሁሉ ለትምህርትና ለተግሳፅ ልብንም ለማቅናት በጽድቅም ላለው ምክር ደግሞ ይጠቅማል" (2ኛጢሞ 3፡16-17)፡፡

ብዙ አማኞች በዳግሞ ልደት አዲስ ሕይወት አግኝተዋል፡፡ ሆኖም ግን አስተሳሰባቸው እንደ ቀድሞው አሮጌ ነው፤አልታደሰም፡፡ እንደ ድሮ ያስባሉ፡፡ ይህ ደግሞ ለጠላት በር ይከፍታል፡፡ "ሰው በልቡ /አእምሮው/ እንዳሰበው እንዲሁ ነውና" (ምሳሌ 23፡6) :፡ ስለዚህ እንደ እግዚአብሔር ቃል እናስብ::ደግሞም እንደ እግዚአብሔር ቃል እንናገር፡፡ ያን ጊዜ ሰይጣን ዕድል ፈንታ በሕይወታችን ውስጥ ያጣል፡፡

መ. መቀደስ

የተቀደሰ ሕይወት ለጠላት ጸር ነው፡፡ በተቀደሰ ሕይወት ውስጥ ሰይጣን ዕድል ፈንታ አይኖረውም፡- ‹‹እኔ እግዚአብሔር አምላካችሁ ቅዱስ ነኝና እናንተ ቅዱሳን ሁኑ›› ብሏል ጌታ(ዘሌዋውያን 19፡2)፡፡ የተቀደሰ ሕይወት ለጌታ መጠቀሚያ ይሆናል፡፡ የአስተሰሳብ፥የንግግርና የአካሄድ ቅድስና ሲኖረን ጌታ በሕይወታችን ይከብራል፡፡ ዕለት ዕለት ለመቀደስ መፈለግ አለብን፡፡ ‹‹ትቀደሱም ዘንድ ፈልጉ፤ ያለ እርሱ ጌታን ሊያይ የሚችል የለምና›› (ዕብራውያን 12፡14)፡፡

 ሠ. በልብ አንድነት መጸለይ ወይም ኅብረት ማድረግ (መዝ 133፡ 1-3፣ ሮሜ 15፡5፣ ኤፌ 4፡3፣ ቆላ 3፡14)

በአንድ ልብ መጸለይና ኅብረት ማድረግ በጠላት ላይ ድልን ለማግኘት ዓይነተኛ መንገድ ነው፡፡ ሰይጣን ‹‹ከፋፍለህ ግዛ›› የሚለውን የቀድሞ ቅኝ ገዢዎች መርህ በጣም ይጠቀማል፡፡ የልብ አንድነታችንና ጤናማ ኅብረታችንን በእጅጉ ይዋጋል፡፡ በአንድ ልብ ስንሆን ጸሎታችን ስለሚሰማ ለጠላት ሥራ ትልቅ እንቅፋት እንሆናለን፡፡ በአንድ ልብ ስንጸልይ መንፈሳዊ ጉልበታችን ስለሚጨምር የጠላት ኃይልና ሥራ ይፈርሳል፡፡ ‹‹አንዱ ሺህ ሁለቱ አስር ሺህ ያሳድዳሉ›› ይላል ቃሉ(ዘዳግም 32፡30)፡፡ በአንድ ልብ ስንሆን ከመደመር ስሌት ወጥተን ወደ ብዜት ስሌት ወይም ወደ ስኬት የምንገባው፡፡ አንድ ልብ እንዲኖረን የተቻለንን ሁሉ ጥረት ልናደርግ ይገባል፡፡ በአንድ ልብ መጸለይ፥በአንድ ልብ ማገልገልና በአንድ ልብ አብሮ መኖር የድል ሕይወት መለማመጃ ምስጢር ነው፡፡ የእግዚአብሔር ቃል “እርስ በርሳችሁ ብትነካከሱና ብትበላሉ እርስ በርሳችሁ እንዳትጠፋፉ ተጠንቀቁ” ይላል(ገላትያ 5፡15)፡፡ የልብ አንድነት አለመኖር ለጠላት ሥራ አመቺ ሁኔታን ይፈጥራል፡፡ በመሆኑም በመቀባበል፥በመከባበርና በትሕትና የመንፈስን አንድነት ለመጠበቅ ሁላችንም የበኩላችንን ድርሻ ልንወጣ ይገባል፡፡ ይህም በመንፈሳዊ ውጊያ ባለድል ያደርገናል፡፡

ረ. የኢየሱስ ስም

“የእግዚአብሔር ስም የጸና ግንብ ነው፤ጻድቅ ወደ እርሱ ሮጦ ከፍ ከፍ ይላል” (ምሳሌ 18፡10) ፡፡ ጠላትንና ሥራውን ለማፍረስ የጌታ ኢየሱስን ስም በእምነት ልንጠራው ይገባል፡፡ ስሙ ዓለታችን ነው፡፡ ስሙን ጠርተን አናፍርም፡፡ ከስም ሁሉ በላይ የሆነ ስም ስለሆነ በጠላት ኃይል ላይ ፈጥኖ ከአንደበታችን ሊወጣ የሚገባ ስም ነው፡፡ ቃለ እግዚአብሔር ‹‹የአምላክህን የእግዚአብሔርን ስም በከንቱ አትጥራ›› (ዘጸ 20፡7) ስለሚል የጌታን ስም ስንጠራ በአክብሮት ሊሆን ይገባል፡፡

ሰ. የኢየሱስ ደም

በዕብራውያን 11፡28 ላይ “አጥፊው የበኩሮችን ልጆች እንዳይነካ ፋሲካንና ደምን መርጨትን በእምነት አደረገ” ይላል፡፡ እኛ ካህናት ነን (1ኛ ጴጥሮስ 2፡9፣ራእይ 1፡6)፤ የጌታን የኢየሱስን ደም በእምነት በቤታችን ላይ ልንረጭ ይገባል፡፡ የጌታ ደም የዘላለም ኪዳን ደም ነው፡፡“ከበጉ ደምና ከምስክርነታቸው ቃል የተነሳ  ድል ነሱት” ይላል ቃሉ(ራእይ 12፡11) ፡፡

መንፈሳዊ ውጊያ ስናደርግ ከላይ የተዘረዘሩትን የውጊያ ስልቶች ብንከተል እጅግ ውጤታማ እንሆናለን::"ሕዝቤ እውቀት ከማጣቱ የተነሣ ጠፍቶአል"(ትን ሆሴዕ 4:6) እንደሚል ቃሉ ለመንፈሳዊ ውጊያ ተገቢው መጽሐፍ ቅዱሳዊ እውቀት ያስፈልገናል::ስለ መንፈሳዊ ውጊያ ስናስብ "በኢየሱስ ስም" ብቻ ማለት እንደሆነ ልናስብ አይገባም::ለጠላት ሥፍራ ሰጥተን፥በኢየሱስ ስም ስንል ብናድር ምንም ለውጥ ላይመጣ ይችላል::ለጠላት የከፈትነውን በር መጀመሪያ መዝጋት አለብን::ሌሎችንም የውጊያ ስልቶች ማለትም፥በምስጋናና በውዳሴ መቅረብ፥ቃሉን ማንበብና ማሰላሰል፥መቀደስ፥በአንድ ልብ መጸለይና የኢየሱስን ደም በመንፈሳዊ ውጊያ ውስጥ ልንጠቀም ይገባል::  

V.                                  መንፈሳዊ ውጊያና የመንፈስ ቅዱስ ምሪት

መንፈሳዊ ውጊያ ስናካሂድ በመንፈስ ቅዱስ ምሪት ሊሆን ይገባል፡፡ ከመንፈስ ቅዱስ ውጪ መንፈሳዊ ውጊያ ማድረግ የለብንም፡፡ “ጠላትህን ከፊትህ አውጥቶ አጥፋው ይላል” (ዘዳ 33፡27) እንደሚል ቃሉ መንፈስ ቅዱስ የሚጠቁመንን ጠላት ልናጠፋ ይገባል፡፡ ነፋስ እንደሚጎስም መዋጋት የለብንም፡፡ ጌታ የተለመልንን ውጊያ ልንዋጋ ይገባል፡፡ ምድራዊ የሆነ ጦርነት ለማካሃድ እንኳ ዳዊት የጌታን ምሪት ይጠይቅ ነበር፡፡ ኢያሱንም ስንመለከት በጌታ ምሪት ነበር የሚዋጋው፡፡ መንፈሳዊ ውጊያ ደግሞ ከዚያ እጅግ የረቀቀና የጌታ ምሪት ሙሉ ለሙሉ የሚያስፈልገው ነው፡፡  

ዳዊት የጌታን ምሪት ጠይቆ ለጦርነት ይወጣ ስለነበር በሄደበት ሁሉ እግዚአብሔር ድል ይሰጠው ነበር (2ኛ ሳሙ 2፡1)፡፡ ጌታ ኢየሱስ “እውነት እላችኋለሁ፣ አብ ሲያደርግ ያየውን ነው እንጂ ወልድ ከራሱ ሊያደርግ ምንም አይችልም፤ያ የሚያደርገውን ሁሉ ወልድ ደግሞ ይህን እንዲሁ ያደርጋልና ” ብሏል(ዮሐ 5፡19)፡፡ ጌታ ኢየሱስ ሁል ጊዜ በእያንዳንዱ ነገር ከአባቱ ሰምቶ የአባቱን ፈቃድ ብቻ ያደርግ እንደነበር ሁሉ፥እኛም መንፈሳዊ ውጊያ ስናደርግ በመንፈስ ቅዱስ ምሪት ብቻ ሊሆን ይገባል፡፡ “ እርሱ የእውነት መንፈስ በመጣ ጊዜ ወደ እውነት ሁሉ ይመራችኋል” (ዮሐ 16፡1) ይላል ቃሉ፡፡

"ያለ ጌታ ምሪት ያደረጉት ውጊያ ብዙ ዋጋ እንዳስከፈላቸው ከባለቤታቸው ከፓስተር ኤዲ እስሚዝ ጋር የአሜሪካው  የጸሎት ማዕከል መስራች የሆኑት ዶ/ር አሊስ እስሚዝ ከጥቂት ዓመታት በፊት ወደ ኢትዮጵያ ለአገልግሎት በመጡ ጊዜ የሚከተለውን መስክረውልናል፡-

በምኖርበት የዩስተን ከተማ ገዢ የሆኑት መናፍስት የትኞቹ እንደሆኑ እንዲነግረኝ ጌታን በጸሎት ጠየኩት፡፡ ጌታም የስድስት ገዢ መናፍስትን ስሞች ጠቆመኝ፡፡ ከዚያም ወዲያውኑ ጾም ጸሎት በመያዝ ኮመናፍስቱ ጋር ውጊያ ገጠምኩኝ፡፡ ከዚያም በዚያ ዓመት ብቻ በቤተሰባችን ውስጥ ስድስት ሰዎች የቀዶ ጥገና ሕክምና በሚያስፈልገው ሕመም ተመታን፡፡ በሁኔታው ግራ በመጋባት ጌታን ‹‹ምነው ይሄ ሁሉ ሲሆንብን እያየህ ዝም አልከን?›› ብዬ ጠየኩት፣ ጌታም ‹የስድስቱን ገዢ መናፍስት ስም ጠየቅሽኝ፤እኔም ነገርኩሽ፡፡ ከዚያ በኋላ ግን ምን ማድረግ እንዳለብሽ እኔን አልጠየቅሽኝምኮ ልጄ› አለኝ፡፡ ከዚያን ጊዜ ወዲህ የጌታን ምሪት ሳንጠይቅ እኔና ባለቤቴ ምንም ዓይነት መንፈሳዊ ውጊያ አናደርግም፤ ለድላችን ቁልፉ ያለው ጌታን ሰምተን መዋጋቱ ላይ መሆኑን ከደረሰብን መንፈሳዊ ጥቃት ትምህርት ወስደናል፡፡"

የመናፍስት አሰራር ረቂቅ በመሆኑ በሥጋና በደም ልንረዳው አንችልም፡፡ የመንፈስ ቅዱስ ምሪት እጅግ ያስፈገናል፡፡ የትኛውን መንፈሳዊ የጦር ዕቃ መቼ መጠቀም እንዳለብን ከጌታ ምሪት መቀበሉ አስፈላጊ ነው፡፡ አንዳንድ ጊዜ በኢየሱስ ስም መቃወም ውጤታማ ሊያደርገን ይችላል፤ሌላ ጊዜ ደግሞ በምስጋናና በውዳሴ ብቻ በጌታ ፊት መቅረብ ጠላትን ሊመታው ይችላል፤ በሌላ ጊዜ ደግሞ ቃሉን በመጥቀስ መዋጋት ውጤታማ ሊያደርገን ይችላል፡፡ አንዳንዴ ደግሞ የኢየሱስን ደም በመጥቀስና በእምነት በመርጨት መዋጋቱ ሊመረጥ ይችል ይሆናል፡፡ ሌላ ጊዜ ደግሞ ከወገናችን ጋር በአንድ ልብ ሆኖ መጸለይና ማምለክ የጠላትን ሥራ ለማፈራረስ ወሳኝ ይሆናል፡፡ ስለዚህ የትኛውን መንፈሳዊ የዉጊያ ስልት መቼ መጠቀም እንደሚገባን ጌታ እንዲመራን እንጠይቀው፡፡ ለጠላት መቆሚያ የሚሆኑ ነገሮችንም ከሕይወታችን ማስወገድ አንዱ ጠላትን የመቃወሚያው ዋና መንገድ መሆኑን መዘንጋት የለብንም፡፡

አንዳንድ ወገኖች ወደ ጠንቋይ ቤት ሄደው መንፈሳዊ ውጊያ ለማካሄድ እንደሞከሩ የሰማሁዋቸው ታሪኮች አሉ፡፡ ጌታ ብሏቸው ከሆነ የሄዱት መልካም ነው፤ በቅንአት ብቻ ተነሣሥተው ያለ ምሪት ከሄዱ ግን አላስፈላጊ ዋጋ ከመክፈል ውጪ  ውጤታማ ሊሆኑ አይችሉም፡፡ “ሕዝቤ እውቀት ከማጣቱ የተነሳ ጠፍቶአል” (ሆሴዕ 4፡6) እንደሚል ቃሉ የእውነት እውቀት እጅግ አስፈላጊ ነው፡፡ “የማያስተውል ሕዝብ ይገለበጣል” የሚለውን ቃል ልብ በማለት በመንፈሳዊ ማስተዋልና ጌታን በማድመጥ መንፈሳዊ ውጊያ ልናደርግ ይገባል፡፡ “በሰማያት ያለውን የአባቴን ፈቃድ የሚያደርግ እንጂ ጌታ ሆይ፣ ጌታ ሆይ የሚለኝ ሁሉ መንግሥተ ሰማያት የሚገባ አይደለም፤ በዚያን ቀን ብዙዎች ጌታ ሆይ ጌታ ሆይ በስምህ ትንቢት አልተናገርንምን? በስምህስ አጋንንት አላወጣንምን? በስምህስ ብዙ ተአምራት አላደረግንምን? ይሉኛል፡፡ የዚያን ጊዜም ከቶ አላወቅኋችሁም! እናንተ ዓመፀኞች፣ ከእኔ ራቁ ብዬ እመሰክርባቸዋለሁ” (ማቴ 7፡21-23) በማለት ጌታ ያስጠነቅቀናል፡፡ ዋናውና ጠቃሚው ነገር አጋንንት ማውጣት፥ትንቢት መናገር ወይም ብዙ ተአምራት ማድረግ ሳይሆን የአብን ፈቃድ ለይተን ማድረግ ነው፡፡

እነ ጳውሎስ ቃሉን እንዳይናገሩ መንፈስ ቅዱስ እንደ ከለከላቸው እናነባለን (ሐዋ 16፡6)፡፡ ከዚያም ወደ ቢታንያ ይሄዱ ዘንድ ሲሞክሩ የኢየሱስ መንፈስ አልፈቀደላቸውም፤ ከዚያም በራእይ እና በምሪት ወደ መቄዶንያ እንደሄዱ እንገነዘባለን፡፡ እነዚህ ሰዎች በሌላ ጊዜ ወደ እስያ ሄደው ወንጌል ሰብከዋል፡፡ መቼ ምን ማድረግ እንዳለብን ጌታ ምሪት ይሰጠናል፡፡ በአንድ ወቅት  የከለከለንን ነገር /ጊዜው ባለመሆኑ/ በሌላ ጊዜ ሊፈቅድልን ይችል ይሆናል፡፡ ስለዚህ ጌታን የሚሰሙ የተከፈቱ የልብ ጆሮዎች ያስፈልጉናል፡፡

ዎች ማን ኒ የተባሉ ቻይናዊ አገልጋይ ምሪትን በተመለከተ የሚከተለውን ብለዋል “እግዚአብሔርን የሚፈሩና ራሳቸውን የካዱ ሰዎች ጌታ ያልከለከላቸውን ነገር ሁሉ እንደ ተፈቀደ አስበው ሊንቀሳቀሱ ይችላሉ፡፡ ጌታ የማይፈቅደውን ነገር በመከልከል ወይም ባለመፍቀድ የሚያሳውቃቸው ሲሆን ፈቃዱ የሆነውን ነገር ሲያደርጉ ግን ምንም የተዐቅቦ ድምፅ በውስጣቸው አይሰሙም፡፡ እነ ጳውሎስን ጌታ በዚህ መንገድ ነበረ የሚመራቸው፡፡” እንዲያው በዘፈቀደ እየተነሱ “ጌታ እንዲህ አለኝ” የሚሉ ሰዎችን ይህ አይመለከትም፡፡ እግዚአብሔርን ለሚፈሩ፣ ራሳቸውን ለካዱና የጌታን ፈቃድ ብቻ ለሚፈልጉ በዚህ ዓይነት መንገድ ሊመራቸው ይችላል፡፡ “ጌታ ሆይ ድምፅህን መስማትና መለየት አስተምረኝ” ብለን እንጸልይ፡፡ ጌታ ዳቦ ብንለምነው ድንጋይ አይሰጠንም፤ ዓሳ ስንለምነው እባብ አይሰጠንም፡፡ ድምጹን መለየት ያስተምረናል፣ ያሳድገናል፡፡ በቃሉ መሞላትና ከጌታ ጋር በጸሎት ሰፊ ጊዜ ማሳለፍ ድምጹን ለመለየት እጅግ ይጠቅማል፡፡ መንፈስ ቅዱስንም ዕለት ዕለት መሞላት የጌታን ድምፅ ለመለየት ይረዳል፡፡ ጌታ ጥበብንና ማስተዋልን እንዲሰጠንም በጸሎት ልንጠይቀው ይገባል፡፡ያን ጊዜ ስኬታማ የሆነ መንፈሳዊ ውጊያ ልናካሄድ እንችላለን::